Η θεατρική κίνηση έχει τους δικούς της κανόνες και τη δική της νομοτέλεια.
Ο ηθοποιός πρέπει να μπορεί να εκφράζεται με όλο το σώμα και όχι μόνο με το λόγο. Το σώμα πρέπει να εκπαιδευτεί και να αποκτίσει εκείνη την πλαστικότητα ώστε να είναι ζωντανό πάνω στη σκηνή και στην υπηρεσία του ρόλου και της παράστασης. Στους σπουδαστές δίνονται ασκήσεις και ερεθίσματα ώστε το σώμα τους να συμμετέχει και να αντιδρά σε κάθε συναίσθημα και σε κάθε σκηνική σύγκρουση. Θεατρικές και κινησιολογικές συνθέσεις, με διάφορα ερεθίσματα δημιουργούνται από τους συμμετέχοντες, που έχουν σαν επίκεντρο την έκφραση μέσω του σώματος και μάλιστα χωρίς την βοήθεια του λόγου. Το σώμα έτσι εκπέμπει συναισθήματα και σημασίες που πρέπει να είναι σαφή για τον αποδέκτη-θεατή. Ταυτόχρονα, εκτός από τη σαφήνεια πρέπει να έχουν και ποίηση.